Monday, February 10, 2014

ඔබ ඉන්න පෙම් හීන සියුමැලිද කොයිතරම්.....




ඔබ ඉන්න පෙම් හීන සියුමැලිද කොයිතරම්
මුදු රෝස කොපුල් පෙති සිපගතිමි සියවරක්
ඔය නීල නෙත් කැළුම් යදින්නේ මාව නම්
දුරින් ඇයි මේ තරම් ඉවසන්න බෑ තවත්.

ඇසෙන හැම ගීයක් ම හද පතුල පෑරුවා
මුළු රෑ ම නිඳි නැතිව හිත හිතා වි‍‍ඳෙව්වා
මේ හීන එලි වෙන්නෙ කවර දින දෝ කියා
අකීකරු සුසුමකින් පපුව ඇවිලී ගියා.


අරමුණත් ගැන නොදැන ගෙවූ කල නිමාවී
ඇරඹුමද මාවතද නැවතුමද ඔබම වී
මේ හීනයක් නෙමෙයි සත්තක් ම පවසමී
ඔබ මගේ කරගනිමි ඉවසන්න සමනලී.



Monday, December 30, 2013

මේ වචන හැර නැත කිසිදු වස්තුවක් මා මෙතෙක් ඉතිරි කර

               

               
                  මැදියමේ නිඳි නැතිව තෙත් කරමි මා මේ පත් ඉරු තවමත්. නෑ සිතුම් නැවතුමක් නවතිනා තැනින් යලි යලිත් දළු දානවා විනා. ඔබ විසල් නෙත් කැළුම් අවදිව තබයි මා සිතුම් තවමත්. මට මා කවුදැයි කියා දුන්නේ ඔබයි; ඔබයි මා පෙරමඟ පහන් තරුවත්; පියවරක් ගානේ පෙනෙන සුභ ලකුණත්. 
                මොහොතක් මොහොතක් ගානේ ඔබ ගැන ම මා මැවූ ඒ මවුවත් සිතුවිලි කුසුමන් අසල පැරදුනාදෝ නිමල සඳ කිරණත්. පුදමි ඒ පිවිතුරු ආදරය උන්මාදිනිය ඔබ හට ම. කැපකලා මා ජීවිතය ම ඔබ කෙරෙහි සෙනෙහසින්. කිසිවක් නෑ මා අත ඉතිරිව, පරිත්‍යාගයක් මිස අයිතිකරගැනීමක් නොවන වග ආදරය, කියා දුන්නේ ඔබමයි. ඔබ වෙනුවෙන් ජීවත්වන්නට හුස්ම පොද පමණක් සිරකරගත්තා පපුව තුල, එපමණයි මා ළඟ ඉතිරිව. ඔබේ සිත සොරා යන්නට මේ වචන හැර නැත කිසිදු වස්තුවක් මා මෙතෙක් ඉතිරි කර, එයද වටිනා දෙයක් යැයි කිව හැකිනම් පමණක් ඔබට අයිතියක් ඇත එයට අවනත වන්නට.
     
                                                                                          - 29/12/13

            

Friday, November 29, 2013

හිතක් ඇතිදෝ මටත් පෙම් කරනා




හිතක් ඇතිදෝ මටත් පෙම් කරනා

අතින් අත පටලා
ඔහේ යන්නට හීන මවනා
සංසාරයෙන් සංසාරයේ
එක්ව ඉන්නට පැතුම් පතනා
හිතක් ඇතිදෝ මටත් පෙම් කරනා

ඇස් කෙවෙනි රතුවන තුරා
මා එන පෙර මග ම බලනා
දහක් නෙත් අතරේ
මගේ නෙතු බැල්ම යදිනා
හිතක් ඇතිදෝ මටත් පෙම් කරනා

ගැහෙන හදවතට කන්දී
ඇහිරෙන්න පපුතුරේ ලංවී
කතා කරන ඇස්වලට කිමිදී
කියවන්න කිසිදා නොලියූ කවී
හිතක් ඇතිදෝ මටත් පෙම් කරනා

Tuesday, October 15, 2013

ඒ සංසාර ආදරය කවදා හෝ මා ලඟයි.


                                 

                       


                        එක් ආදරණීය බැල්මක් සතුටු කරනවාද පෙම්වත් හදවතක් කෙතරම් කල්ප කාලාන්තරයක් පුරා ලං කරගන්නට පෙරුම් පිරූ ඒ සංසාර ආදරය මා ලඟ කවදා හෝ නතරවන බව දැනෙයි දැන් දැන් නිසැකව ම. දහසක් නෙත් පසුකර නැවතුනේ ඔය නෙත් ලඟ ම යි. ඒ නීල නෙත් විලේ කිමිදෙන්නේ මා කවදා.
                    ඔහේ ගියා මා මෙතෙක් කල් ගමන කුමක් දැයි නොදත්තෙම්; මාවත කුමක් දැයි නොදත්තෙම්; නැවතුම කුමක්දැයි නොදත්තෙම්. ඔබ පසුපසින් මා එමි මවක පසුපස්සෙන් යන ළදරුවෙකු පරිද්දෙන් නොඅසමි ඔබෙන් කිසිදා රැගෙන යන්නේ මා කොහේ ඔබ ම මා අරමුණ බැවින්.
                    වසර ගණනකින් නොඇන්දෙම් මා සිතුවමක්;මා තෙලිතුඩට සත්තමයි නොතිබුනේ අරමුණක් මගේ පැන්සල දැන් සොයන්නේ ඔය රුව ම යි. ඒත් කොහොම අඳින්නද ඉන්නේ නෑ එක විදිහකට හිනාවෙනව, ඇද කරනව, පැද්දෙනවා, නැලවෙනවා හිත ඇතුලේ හරි කලබල.
                    ඔය විදිහට ම දඟ කරන්න මා තුරුලේ ඉඳන් තරවටු කරන්නේ නෑ කවදාවත් ආදරෙයි මං මගේ දඟ මල්ලට.

Tuesday, September 17, 2013

ඔබ ම මා කවිය වී....














ඔබේ රුව වනන්නට
මගේ කවිකම් මදී
ඔබ ගැන ම කවි කුමට
ඔබ ම මා කවිය වී.

නුඹේ රුව සම කරන
සිතුවමක් වනු බැරි ව
සුදු කොලය මත වැතිර
පැන්සලය මගෙ හඬයි.
රළු පරළු මිනිරනින්
ඇන්ද සිතුවම් කුමට
ඔබ මගේ හදවතේ
සිතුවමක් වී නිදයි.

නුඹට ඇති සෙනේහය
පවසන්න ලතවෙමින්
නුඹේ සඳ උවන ලඟ
පිළිරුවක් වී හිඳිම්
වචනයෙන් කිලිටිකර
කුමට මා කියනු එය
ඔබ අතර
මා අතර
ගෙවී යන නිහඬ බව
ඔබ කෙරෙහි විලිලමින්
ගැබ්බර ව ඇති සිතුම්
කාටවත් නෑසෙන්න
ඔබට කොඳුරයි හෙමින්.

Saturday, August 31, 2013

නිහඬ සියුමැලි සමනළී


නිහඬ සියුමැලි සමනළී 
නිල් ඇස් දෙකෙන් හරි දොඩමළුයි. 
ඔහේ නැලවෙන විසේකාරී 
මගේ හීනෙ දඟ වැඩ කරයි. 

ඈත ජීවන මංතලේ 
එක දිනක ඔබ හමුවෙමි කියා 
ඔබෙන් දුරකට යන්න යන්න 
ඔබ තව තවත් මට ළං වුනා. 

සීත සඳ පිනි ආදරේ ළඟ 
ගැහැණු සිතකින් උපදිනා 
හිතුමතේ කීවාට නාහන
පිරිමි හිත මගෙ පැරදුනා.

Sunday, August 11, 2013

හිනාවෙන්න දන්නෙ නැතෝ !!!

               


 මගේ වටේ මිනිස්සු දකින දකින වෙලාවට විරිත්තගෙන ඉන්නවා දැකීම තරම් සතුටක් මට තවත් නැහැ. 
               කණ්නාඩියෙන් කොන්ඩෙ පීරල ඒක ඇතුලෙ ඉන්න මනුස්සයාට ඇහැක් ගහන්න, උදේ පාන්දර හම්බවෙන මනුස්සයාට සැලුට් එකක් දාන්න (කොච්චි හෝල්ට් ඕනෙ නෑ) දවස බ්‍රයිට් වෙනවා නියතයි.
                 තමන් ආදරය කරන වැඩක් කරන්න‍; තමන් කරන වැඩේට ආදරය කරන්න. ඔබ දෙයකට හදවතින් ආදරය කරන්නෙ නැත්නම් ඒ දේ අල්ලන්නවත් එපා. මේක ආදරය කරන හැම දේකට ම අදාලයි. එහෙම උනාම රස්සාවට ගිහිල්ලා යාන්තම් දවස තලාගෙන ඉන්ටවල් එකට ගෙදර යන්න ඕනෙ නෑ. පංතියේ දේශන එපා වෙන්නෙ නෑ. විභාගය ඊරි යකෙක් වෙන්නෙ නෑ.
                   ඇත්තට ම ජීවිතය සුන්දරයි. ඒක බොරු වෙන්නෙ නෑ.

Wednesday, May 8, 2013

ආදරය ..........ගමන ම ය.



සැනසුමක් කොයි කොතැන 
නැවතුමක් නැති තැනක 
නැවතුමක් කොයි කොතැන 
ආදරය ගමන ම ය. 

ඔබ තැනක නැවතිලා 
ඔබට යලි එන්න බෑ 
ඔබේ ළඟ නැවතිලා 
මට යලිත් හැරෙනු බෑ. 

ඔබේ නැවතුම ළඟින් ඔබෙ  
ගමන අරඹනු මැනේ 
මගේ නැවතුම ළඟින් මා 
ගමන නිම කරන්නේ. 

සැනසුමක් කොයි කොතැන  
නැවතුමක් නැති තැනක 
නැවතුමක් කොයි කොතැන 
ආදරය .............ගමන ම ය. 

Wednesday, March 13, 2013

මං තාම එතන ම ලු.

       


             ඕලෙවල් යන්තමින් ගොඩදාගත්තු ගමේ කොල්ලො මෝටසයිකලෙන් රස්සාවට යනවා ලු. මං තාම එතන ම ලු. මගේ ඥාති කොල්ලො කෙල්ලො වැඩ කරන්නෙ බැංකුවල ලු; ලෝන් ගන්න ලේසි ඇති ලු. මං තාම එතන ම ලු. එහා ගෙදර කොල්ලා උල් සපත්තු ටයි දාගෙන රස්සාවට යනවා ලු. මං තාම එතන ම ලු. අනිත් උන් වගේ තට්ටු දෙකේ ගෙයක් මං කවදා හදයිදෝ ලු. මං තාම එතන ම ලු. අර වාගේ කාර් එකක් මං කවදා ගනියිදෝ ලු. මං තාම එතන ම ලු. අච්චර මැටිමෝල් යක්කු මටත් වඩා ඉහළ යද්දි මෙච්චර ඉගෙන ගත්තු..... මං තාම එතන ම ලු.

Friday, February 1, 2013

මිනිසුන්ට ඇබ්බැහි වූයෙමි.

              මීට අවුරුදු හයකට පෙර මා මේ සිටින තැන සිටින්නට සීනෙකුදු නොසිතුවෙමි. නොමේරූ යෞවනයෙකුගේ සිහින වලට බැනවැදීම සාධාරණ නොවූවත් මා ඒ සිහින දෙස බලනුයේ උපහාසයෙනි.මා ද සමහර කවියන් මෙන් මනෝරාජික මානවවාදියෙක් ව සිටියෙමි; නමුත් මගේ සිහින සියල්ල පුපුරා ගොස් මා ඇද වැටුනේ ඒ මිනිසුන් මැද්දට ම ය. ඒ ජීවිතයේ මුල් පියවර කිහිපය තුල මා අපේක්ෂා භංගත්වයට පත්වූවත් පසුව ඒ සියල්ලට ම ආදරය කරන්නට මා පුරුදු වූයෙමි.
              ඒ මිනිසුන්ගේ වචන මා කෑදර කමින් ගිල දැමුවෙමි. සමහර වචන මගේ ජීවිතයේ ආදර්ශ පාඨ වන්නට පටන් ගති. මා ලියන හැම වචනයක ම ඔවුන්ගේ සුවඳ මුහුවන්නට පටන් ගති. ඔවුන් මා සිටින කවුළු වැසූ අඳුරු කාමරයෙන් මා අල්ලා පයින් පාරක් ගසා හිරු එළිය ගලන මිටියාවතට තල්ලුකර දමා මා වටා අත් අල්ලා ගී ගයන්නට පටන් ගති. දැන් කවරදාටත් වඩා මං ජීවිතයට ආදරය කරමි; ඒ මිනිසුන්ට ආදරය කරමි; මා සැබවින් ම ඔවුන්ට ඇබ්බැහි වූයෙමි.