Thursday, November 12, 2015

පෙමින් බැඳුනෙමි ජීවිතයට...















මා පයට තණනිල්ල
අඳුරු කුස මා හිසට
සඳ බඳුන හලාලූ
කසුන් සුණු වැස්සකින්
මුළු අහස හැඩිවෙලා;
දවස දිග අයාලේ
ඔහේ ගිය තනිහිතත්
මගේ ලඟ නැවතිලා;
මේ අහසයි
මං විතරයි.

පාළු බිඳුණු නිවහන
පෙනේ  ඈත ඉම
කිසිවෙක් නොයන මඟ
කැලෑ වල් වැදී ගිය;
නිහඬබව බිඳින
සිහින් දිය පහරක්
කිසිවක් නොඅසා
මා හා දොඩමළු වන;
කඩා වැටෙන තරුවක්
පෙනේ ක්ෂතිජයේ
එය පරයා නැඟෙන
අලුත් තරු සහසක්.

සඳ කලා බැස ගියද
යලි නැඟෙනු ඇත පුරසඳ
ගෙවී ගිය පසු හේමන්තය
නව දළු සලා නැඟනු ඇත වසන්තය.

තවමත් මා අත
ඇත ජීවිතය ඉතිරිව
හදවත ගැහෙන හඬින්
දනිමි ජීවත් වන බව
ශක්තිමත් පියාපත්
තනිව සරන සියොතුන්ට
කිසි කලෙක නොවුනු ලෙස
පෙමින් බැඳුනෙමි ජීවිතයට.

Friday, October 9, 2015

පොත් මගේ ආදරවන්තිය.



තාමත් ඒ සුවඳ මතකයි
හමුවූ මුල්ම දිනයේ.
ඔබව හිමිකරගන්න
වින්ද දුක් කෙතරම්
පොත්: මගේ ආදරවන්තිය.

ඔබව තේරුම් ගන්නකං
ඉවසුවා ඔබ සෙනෙහෙන්.
මගේ දාඩිය වතුරින්
තෙත් වුනා ඔබෙ මුදුපත්
පොත්: මගේ ආදරවන්තිය.

ඉරි කෑලි තරු ලකුණු
කැත කලාට ඔබෙ පිටු
ඔබේ සීරීමක් දැක්කත්
කලබල වුනා මට මතකයි
පොත්: මගේ ආදරවන්තිය.

සඳ රේණුවක් දිගේ
අකුරින් අකුර අමුණන
මේ සෞම්‍ය රාත්‍රියේ
ඇදගෙන මා සුරතින්
කිනම් මිටියාවතක මා
අතරමං කරාවිද
දන්නේ කවුරුන්ද
පොත්: මගේ ආදරවන්තිය.

Thursday, June 25, 2015

ජීවිතය අඬගසයි...

මේ එදා මේසයයි
ඔබ+මගේ නම් කෙටුව
මේ කැලලි සාක්කියි
ඇඟිලි තුඩු හඳුනනා.

මේ රවුම් බංකුවයි
දකිනතුරු ඔබ ඈත
මා දෙපය ගිමන් හල
සේපාලිකා මල් තවම
සිපිනවා ඇති පොළොව.

මේ එදා ස්ටේසමයි
අප දෙදෙන වෙන්ව ගිය
දිනෙක යලි හමුවන්න
මගේ සිත පෙම් කෙරුව.

මේ එදා කවියයි
ඔබ නමින් මා ලියුව
දිවමතුරක් මෙන් මා
මතකයෙන් මිමිණුව
වචනයෙන් වචනය අද
හද තන්තු පාරවන.

මේ එදා නගරයයි
ඔබව මා මුණ ගැසුව
ජීවිතය වෙනුවෙන්
තවම අප යුද වදින

නුඹ මගේ මතකයන්
තැවරුණු තැන් හැම තැනම
මං තවම එතනමයි
නොදන්නෙමි ඔබ කොහිද
නෙත් තවම නිරුවතින්
අනන්තය බලාගෙන
ඔබේ සිත යදින්නට
දනිස් සුඛනම්‍ය නැත
ජීවිතය අඬගසයි
මා නැවත යායුතුය.

Saturday, March 21, 2015

යලි මට දෙන්න සොඳුරිය මා සෙනේ පිරූ...



ඔබ රූ අමා මා නෙත පවස නිවූ
දවස දුරයි ඔබම ද මා පෙම් කෙරූ
නොයදිමි යලිත් සෙනෙහස නුඹෙ නමට පිදූ 
යලි මට දෙන්න සොඳුරිය මා සෙනේ පිරූ

Saturday, January 17, 2015

සොඳුර මේ සියලු දෙය ඔබව හමු වූ දා පටන් .....












මීට පෙර ඇසුනාද සුළඟ කියනා රහස් 
කුසුම් පෙති ඉහිරුවා හිසට මගෙ වතාවක් 
පිටුව පෙරලං ගියා අමනාප නෑ තවත් 
සොඳුර මේ සියලු දෙය ඔබව හමු වූ දා පටන් 
ඔය නෙතින් මගේ සිත සිපගත්ත දා පටන් 

සඳ මවුන් මා ළඟින් තරු දරුවො පිරිවරං 
නින්ද මට දුන්නෙ නෑ තුන්යම ම ගෙවෙනකං 
කවි පෙලක් ලියන්නට ගෙවූවා මුළු රැයක් 
සොඳුර මේ සියලු දෙය ඔබව හමු වූ දා පටන්  
ඔය නෙතින් මගේ සිත සිපගත්ත දා පටන් 

පොද වැස්ස හැලෙනවා රිදී ඉරි වලාවක් 
පොළොව මත පිපෙනවා වැහි මලිති යායක් 
ඒ වැස්සෙ තෙමෙනවා මට නොමැත ගානක් 
සොඳුර මේ සියලු දෙය ඔබව හමු වූ දා පටන් 
ඔය නෙතින් මගේ සිත සිපගත්ත දා පටන් 

Wednesday, December 31, 2014

ආදරය නොදී මට දුන්නෙ ඇයි හදවතක්.....




21/12/2014












පමා වූ අතීතය හිත අස්සෙ හිරකරන් 
සිත් රුහිරු තෙත් කලා පත් ඉරුව පෙඟෙනකං 
ජීවිතය මා නුඹෙන් ඉල්ලුවේ එක දෙයක් 
ආදරය නොදී මට දුන්නෙ ඇයි හදවතක් 

ඔබේ කවුළුව මත්තෙ පිනි කඳුළු බිංඳුවක් 
සුළඟ ගෙනැවිත් තැබූ මගෙ නෙතින් සොරාගත් 
ඔබ දිහා බලාගෙන ඈ ඉන්නවානම් 
සඳවතිය මගේ දුක ඈට ගොස් කියාපන් 

ආදරය නොකීවේ ආදරය නිසාවෙන් 
හැමදාම වෙන්ව ගිය තැන ඉන්නවා මං 
ඔබ යලිත් හමුවන්න එකම එක වතාවක් 
නොසඟවා කියන්නට එකම එක කතාවක් 

Tuesday, October 28, 2014

කවුරුන්ද මා



















ඔබ 
මා සමඟ ගත කල 
දින මිනිත්තු කිහිපය මත 
මා කවුදැයි 
තීරණය කිරීමට ප්‍රථම 
බසින්න මාගේ සපත්තුවට 
හිරිවැටුණු දෙපා සනහාලූ; 
පිය මනින්න මා සමඟ 
ඒ අඳුරු මාවත්වල 
ගොරබිරම් වැස්සට 
ගුලිවෙන්නට තැනක් නොපෙනෙන. 

තනිවෙන්න මා සමඟ 

මුහුදු තෙර ගල්කුල මත; 
විඳිමු ඒ අරුණ හිරු කෙඳිති 
දෑස් පෙති පියාගෙන 
හරිම උණුසුම් නේද?

ගිල්වන්න ඔය අත් 

මගේ අත් වැසුමට 
රළු කරගැට සඟවාලූ; 
දහඩියෙන් තෙත ඇති, 
සොඳුරු මතක සටහන් 
පොරොන්දු වූයේ නෑ ඔබට. 

මී ඔඩම් හප්පන්නට එන්න 

මේ මිහිරි මිනිසුන් සමඟ; 
ඇදදමා මා මිටියාවතට 
අත්වැල් බැඳ ගී ගැයූ. 

හැඳගන්න මාගේ කබාය 

පෑරුණු හදවත සඟවාලූ. 
ඈ සමඟ මිමිණූ වදන් 
ඔබට නෑසෙන්න ඇති 
බොඳ මීඳුම් පටලයක් 
හදේ රැඳි රූ ඇගේ. 

සෑම කෙනෙකුට ම 

කතාවක් ඇත 
කියන්නට සිතේ සිරවූ.

ජීවත් වූ පසු 

ඔබ 
මගේ ජීවිතය 
හැකිවේවි හඳුනාගන්නට 
කවුරුන්ද මා.

Sunday, October 5, 2014

තුරුළු කර විඳ ගනිමි මේ මිහිරි දඬුවම්.









ඉඳු නීල නෙතු කවුළු මා දෙසට හැරපියන් 
නින්ද නැති සිහිනයක ඔබ මාව සිරකරන් 
මේ සුවඳ ආදරය අයිති මා හට නම් 
තුරුළු කර විඳ ගනිමි මේ මිහිරි දඬුවම්. 

හද මැදුර දොර අගුළු ඔබට හැර දමන්නට 
මේ වසත් කාලයයි ඔබ ඇවිත් නැහැ තවම 
සඳවතිය මා ළඟයි පියවරක් ගානේ ම 
මං නැතිව පාළුවක් නොදැනුනිද ඔය හිතට. 

සියක් මල් මියෙද්දෙන් හද පුදසුන මත්තේ  
නොපිදූ මලක සුවඳට සිත ලතැවෙන්නේ 
ඔබ කෙරේ බැති සිතින් මම මෙහේ මියෙන්නේ 
මේ කඳුළු මගෙ නෙමෙයි ඔය ඇසට නොදෙන්නේ. 

Saturday, July 26, 2014

හමුවනතුරු අප ආයෙත්...



                      අවසන් දිනයේ අවසන් මොහොතේ ඔබට නොකියා යන්නට ගිය මා නැවත ඔබ ළඟට පිය නැංවූයේ කුමන ඉන්ද්‍රජාලයකින්දැයි මට තවමත් නොතේරේ. දෙනෙතින් සිනා පා ඔබෙන් සමුගැනීමට ගිය මගේ අත අල්ලා සුභ පැතූ ඔය දෑත අල්ලා ගත්තේ නැවත අතහරින්නට නම් නොවේ.
                        ඔබ හා සිනාසී වචනයක් කතා කරන්නට දුටු සිහින කොතරම්ද; සැබෑ වූ ඒ සිහිනය මැද ඔබගේ ආදරය විඳින්නට මගෙ හිතේ ගැබ්බරව ඇති ආදරය ලෝබකමක් නැතිව ඔය අත්ල මත තබන්නට සිහින දකිමි විරාමයක් නොමැතිව.
                        දුහුවිල්ලකි බාධක ගල් පරුවත මිහිරි ගීයකි ඇනුම් බැනුම්ද ඔබ රුව හිත ළඟ තනි රකිනා විට. සිනාසෙමි මා තනිව ළදරුවෙකු ලෙස දුක කුමක්දැයි නොහඳුනන.
                        මා නිල් අහසේ පාවෙන දුහුලු වලාවක් කල, මඳ සුළඟේ නැලවෙන ලපල්ලක් කල මේ ආදරය රැක ගනිමි දිවි තුරාවට රැගෙන යමි සංසාරයෙන් සංසාරයට
                                                        හැමදාමත්  ආදරෙන්...

Sunday, June 22, 2014

ඔබ නීල නෙතු ලඟ ....














ඔබ නීල නෙතු ලඟ 
අසරණයි මා, 
මගේ කවිකම. 
උවම් සොයමි ද කොහේ 
වචන ද 
මගෙන් දුර ඈත විට. 

සුමිතුරු මගේ පන්හිඳ 
අවනත නෑ මට ම ද 
අකුරක් නෑ ලියන්නේ 
කුරුටු ගානවා විතරයි. 

නිඳිගන්නේ කොහොම, 
ඇසිපියා සයනයේ 
යුද වැදුනා පමණයි; 
සුසුම් ලෑවා විතරයි. 

නෑ හිතේ තරහක් 
හැංගුනාට සඳ කොමලිය 
සුදු වලා සේද‘තර 
සොරා යමි මේ අහසින් 
මගේ ම විශ්වයට ඈතට 
වසන්තයේ එක දවසක 
හොවා මා දෝත‘තර 
ඔබේ රූ මී අමා  
පුරා බොමි මා නෙතු විත.